فرايند قالبگيری انتقالی رزين که زيرمجموعه دسته وسيع­تر قالبگيری مايعی است، از جمله فرايندهای مهم توليد کامپوزيت های پليمری محسوب مي­شود. به­منظور بهبود اين فرايند و افزايش کيفيت توليد، تاکنون روش­های اصلاحی متنوعی ارائه شده که يکی از مهمترين آنها فرايند قالبگيری انتقالی رزين به­کمک خلاء با پوسته قالب منعطف مي­باشد. به­دليل انعطاف­پذيری پوسته قالب، جريان رزين داخل قالب سبب فشردگی الياف پيش­شکل داده شده و تغيير ضخامت آن مي­شود. اين پديده بر تمامی پارامترهای فرايند تاثير مي­گذارد. به­منظور دستيابی به نتايج واقعي­تر و مدل ­ سازی دقيق فرايند در مرحله پرشدن، در اين مقاله معادلات حاکم بر مرحله پرشدن قالب­های طويل، با احتساب اثرات انعطاف­پذيری پوسته قالب و الياف پيش­شکل داده شده و همچنين افت اصطکاکی و گرانشی لوله تزريق بصورت تحليلی حل شده است. سپس، نتايج عددی حاصل از تحليل حاضر با مدل­های قبلی و آزمايشات موجود در اين زمينه مورد مقايسه قرار گرفته و برخی از نتايج سودمند ارائه شده است. نتايج بدست آمده نشان دهنده بهبود مدل­سازی فرايند نسبت به مدل­های قبلی و همخوانی بهتر با نتايج تجربی مي­باشد. همچنين، نشان داده شده که صرف­نظر کردن از لوله تزريق در مدل­سازی فرايند قالبگيری انتقالی رزين با پوسته قالب منعطف، در مقايسه با فرايند قالبگيری انتقالی رزين با قالب­های ستنی از خطای بيشتری برخوردار خواهد بود.